کدهاي جاوا اسکريپت
دانلود كتاب
دانلود موزيك
دانلود کارتون
گوناگون
تجارت الكترونيك
 
 
تبليغات تصويري
مبل هاي عجيب و زيبا را به نرخ توليدي تهيه کنيد
بازي آنلاين و فکري لرد ها
 

 
 
 
 
  زندگينامه رازى

بوبكر محمد پور زكريا پور يحيى رازى در رى چشم به جهان گشود. ديدگاه تاريخ نگاران درباره زايش و مرگ او بسيار متفاوت است. كتاب هاى «زندگى علماى مشهور»، «لاروس بزرگ» و «فرهنگ تاريخ و جغرافيا» زايش او را سال ۲۴۰ ق و « قاموس الاعلام تركى» جلد اول، سال ۲۴۹ و «دايره المعارف انگليسى» و «دايره المعارف اسلامى» و بيرونى، بوريحان محمدزاده احمد (۴۴۰-۳۶۲ ق) در «رساله فهرست كتب الرازى» آغاز شعبان ۲۵۱ ق برابر با بيست و هفتم اوت ۸۶۵ م ياد كرده اند. (تاريخ طب در ايران پس از اسلام، نجم آبادى، صفحه ۳۲۶)
درگذشت او را ابن ابى اصيبعه از گفته فيلسوف و پزشك بزرگ بوالخير حسن زاده، سوارزاده، بابازاده، بهرام خوارزمى (۴۴۰-۳۳۱ ق)، سال ۲۹۰ ق، ياقوت حموى (۶۷۵-۶۲۶ ق) در «معجم البلدان» و ابن خلكان (۶۸۱-۶۰۸ ق) در «وفيات الاعيان» و حاجى خليفه (۱۰۶۷ ق) در «كشف الظنون» سال ۳۱۱ ق ياد مى كند.
دوران كودكى و نوجوانى خود را به فراگرفتن ادبيات و علوم رايج آن دوران مى گذراند. در نوجوانى شعر مى سرايد، آواز مى خواند و شيفته نواختن عود مى گردد. پس از آنكه آثار جوانى در سيمايش ديده مى شود از اين كارها روى برمى گرداند و به آموختن پزشكى و فلسفه و شيمى روى مى آورد. اين را نخستين بار ابن جلجل اندلسى در «طبقات الاطباء و الحكماء» نوشته ۳۷۷ ق آورده است. پس از او تاريخ نگاران ديگر نيز گفته هاى او را تكرار كردند. او در پى آموختن پيشه زرگرى و دانش جادو و جنبل مى رود تا بتواند گوهر فلزها را دگرگون سازد. از اين رو به دانش شيمى روى مى آورد و به جهت كار پيوسته و بسيار در اين رشته و نزديكى به آتش و بوهاى تند و بخارهاى شيميايى چشمانش آسيب جدى مى بيند و او را وادار به درمان مى نمايد و سپس وى را به سوى دانش پزشكى مى كشاند. (بيرونى «رساله فى فهرست كتب الرازى» پل كراوس ۱۹۳۶ م پاريس، صفحه ۵)
رازى براى پيشرفت در دانش پزشكى و فلسفه به سوى بغداد راه مى افتد كه پايتخت دانش و جايگاه فرزانگان و اديبان و دانشمندان بوده است. مامون (د ۲۱۸ ق) پايگاهى بزرگ براى برگرداندن آثار علمى يونانى به زبان هاى سريانى و عربى بنيان مى گذارد كه رهبرى آن را بر دوش اسحاق زاده حنين مى گذارد. از اين رو منابع فراوانى به وجود مى آيد تا مورد كاربرد علمى بزرگانى چون رازى قرار گيرد. از سوى ديگر ساخته شدن بيمارستان هايى چند، در دوره هارون عباسى (۱۹۳- ۱۴۸ ق) و برمكيان، همچنين بيمارستانى را كه معتضد در سده سوم بنا مى كند، زمينه گسترده اى به وجود مى آورد تا دانشجويان پزشكى به گونه اى كاربردى و با آزمون و سنجش بسيار، آن را به دست آورند و مهارت هاى بسنده اى كسب كنند. خليفگان عباسى براى راه اندازى اين بيمارستان ها و تهيه دارو و وسايل پزشكى و نگه داشتن پزشكانى بزرگ در آن و هزينه گذران زندگى دانشجويان و كارمندان پول هايى هنگفت را هزينه مى كردند. (بوالحسن صابى «تحفه الابرار فى تاريخ وزراء» قاهره ۱۹۵۸ م، صفحه ۲۴)
رازى پس از رسيدن به بالاترين جايگاه علمى و جهانى شدن آوازهاش، از سوى فرمانروايان و اميران مورد احترام و دعوت قرار مى گيرد و رياست بيمارستان معتضدى بر دوشش گذاشته مى شود. او براى انتخاب بهترين مكان جهت ساختن بيمارستان چهار شقه گوشت را در چهار نقطه از بغداد قرار داد و مكانى كه گوشت در آن ديرتر از ساير نقاط فاسد شده بود را جهت ساختن بيمارستان برگزيد. او پس از بازگشت به رى، بزرگ پزشكان بيمارستان تازه ساخت رى مى شود و كتاب هاى «طب روحانى» و «طب منصورى» خود را به فرمانرواى رى بوصالح منصورزاده اسحاق زاده احمد زاده سامان (۲۹۶-۲۹۰ ق) تقديم مى كند، وى در جاهاى گوناگون اشاراتى به بيمارستان هاى بغداد و رى كرده است. («شكوك على جالينوس» رازي_ پژوهش دكتر محقق ۱۳۷۲ ش)
پژوهش هاى انجام گرفته، نشان مى دهد رازى در آغاز جوانى پزشكى را در رى فرا گرفت و در بغداد به پايان رسانيد و به مرتبت هاى بالايى رسيد. گفته تاريخ نگارانى چون ابن خلكان در «وفيات الاعيان» جلد ،۶ صفحه ۲۴۵ و صفدى، صلاح الدين خليل زاده ايپك (د۷۶۴ ق) در «الوافى بالوافيات» جلد ،۳ صفحه ۷۶ و ابوالفداء در «المختصر فى اخبار البشر» يا «تاريخ ابى الفداء» (د ۷۳۲ ق) جلد ،۲ صفحه ،۳۴۶ زمينه سنى او را در آموزش پزشكى سى تا چهل سالگى مى دانند و اين سخن جاى ترديد دارد. چون اين همه دست نوشته به جا مانده از رازى كه شمارگان نگارش ها، كتاب ها و رساله هاى او را، نديم [بوالفرج محمدزاده اسحاق با آوازه ابن نديم (۳۷۵- ۲۹۷ ق) ] برپايه فهرست خود رازى، آن را ۱۷۱ كتاب، (چاپ تجدد، تهران، صفحه هاى ۳۵۶-۳۵۹ و ۴۲۳) و پس از او بيرونى در كتاب خود «رساله فى فهرست كتب الرازى» (با كوشش پل كراوس، پاريس، ۱۹۳۶ م)، شمارگان نوشته هاى او را ۱۸۴ كتاب، در پى ايشان ابن ابى اصيبعه (۶۶۸-۵۹۶ ق) در «عيون الانباء فى طبقات الاطباء» شمارگان را به ۲۳۸ كتاب و پزشك گرانمايه، شادروان دكتر محمود نجم آبادى آن را در كتاب خود «مولفات و مصنفات ابوبكر محمدبن زكرياى رازى» تا ۲۷۱ كتاب و رساله شمارش مى كند و همچنين به دست آوردن توانايى و مهارت بسيار بالا در دانش پزشكى، به گونه اى كه هماوردى در ميان همكاران خود نداشته باشد و مرگ او در شصت سالگى، همه اين نشانه ها، نمايانگر آن است كه او نمى توانسته در سن ياد شده، پزشكى را فرا بگيرد.

منبع : پارس نايس
www.parsnice26.com
 

 

 

 

 

 

     
Copyright (C) 2007-2017 parsnice25.com All rights reserved
کليه حقوق سايت پارس نايس متعلق به شرکت { پارس نايس انيميشن } مي باشد . طبق قوانين کپي رايت هرگونه نسخه برداري و کپي از مطالب و مقالات سايت ممنوع مي باشد
دانلودفار  | عکس و تصاوير | بازي آنلاين فضايي | خريد مبلمان منزل  | پارس نايس | کالا - شاپ