کدهاي جاوا اسکريپت
دانلود كتاب
دانلود موزيك
دانلود کارتون
گوناگون
تجارت الكترونيك
 
 
تبليغات تصويري
مبل هاي عجيب و زيبا را به نرخ توليدي تهيه کنيد
بازي آنلاين و فکري لرد ها
 

 
 
 
 
  شكست ناپلئون در واترلو

گردآورى و ترجمه: فرهاد كاوه

•۱۸۱۵
در منطقه «واترلو» كشور بلژيك ناپلئون بناپارت در نبرد با «دوك ولينگتون» متحمل شكستى سنگين شد و بدين ترتيب دوران سلطه ناپلئون بر اروپا پايان يافت.ناپلئون بناپارت در ۱۵ آگوست سال ۱۷۶۹ در منطقه «آژاكو» در «كورسيكا» به دنيا آمد. خانواده او از طبقه متوسط جامعه محسوب مى شدند و پدر او سياستمدارى فرصت طلب بود كه عاقبت توانست به جمع اشراف زادگان بپيوندد. ناپلئون در سن ده سالگى به مدرسه نظام «برى ين» پيوست. همكلاسى هايش او را به خاطر قد و قامت كوتاه و اسم عجيب و لهجه غيرمعمولش مورد تمسخر قرار مى دادند.ناپلئون از اين دوران با عنوان كابوس دوران كودكى اش ياد مى كند. تنهايى و خلوتى كه نصيب ناپلئون شد سبب شد تا او بر آموزش هاى نظامى اش متمركز شود تا اينكه در سال ۱۷۸۴ به مقام قابل توجهى در ارتش «ايكول ميليتار» منصوب شد. يك سال بعد او از مدرسه نظام فارغ التحصيل شد و به عنوان جانشين فرمانده رسته توپخانه عازم به خدمت شد.او كه از استعداد فوق العاده اى در يادگيرى اصول نظامى بهره مى برد در دهه آخر قرن ۱۸ توانست مدارج ترقى را به سرعت طى كند. در سال ۱۷۹۹ در حالى كه فرانسه با اكثر كشور هاى اروپايى درگير جنگ بود ناپلئون از مصر به وطن بازگشت تا با در دست گرفتن زمام امور كشورش را از خطر سقوط نجات دهد.در فوريه سال ۱۸۰۰ با سازماندهى مجدد ارتش موفق به شكست نيروهاى اتريش شد. در سال ۱۸۰۲ با وضع قوانين ناپلئونى رويه قانونگذارى در فرانسه را متحول كرد و در سال ۱۸۰۴ در كليساى جامع «نوتردام» تاج امپراتورى فرانسه را بر سر گذاشت و تا سال ۱۸۰۷ امپراتورى فرانسه را از شمال به رودخانه الب از جنوب به ايتاليا و از ساحل دالى سيا تا پيرنه گسترش داد. در سال ۱۸۱۲ و در پى متحمل شدن شكستى سنگين از ارتش روسيه نوار شكست هاى پى درپى ناپلئون آغاز شد. در نبرد «پتين سولا» هم مقهور قدرت نظامى «دوك ولينگتون» شد و خاك اسپانيا را از كف داد.در سال ۱۸۱۴ در مواجهه با ارتش متفقين نيز شكست را پذيرفت. پس از تبعيد شدن به جزيره «البا» در مديترانه در سال ۱۸۱۵ به فرانسه بازگشت و دولت جديدى تشكيل داد.در حالى كه متفقين برى حمله به مرز هاى فرانسه در حال بسيج نيرو هايشان بودند ناپلئون ارتشى عظيم تشكيل داد و به بلژيك حمله كرد. او بر اين باور بود كه قبل از آنكه متفقين موفق به اجماع قوا شوند، مى بايست به تك تك آنها حمله كرد.در ۱۶ ژوئن سال ۱۸۱۵ ارتش «پروسى»ها به فرماندهى «گبهارد لبرشت فان بليشر» در ۱۶ ژوئن سال ۱۸۱۵ ارتش «پروسى » ها به فرماندهى «گبهارد برشت فان بليشر» را در منطقه «ليگنى» درهم كوبيد و يك سوم ارتش خود تقريباً سى و سه هزار سرباز را به تعقيب و كشتن «پروسى» هاى فرارى گسيل داشت.در ۱۸ ژوئن هفتاد و دو هزار سرباز باقى مانده لشكرش را به جنگ با ارتش شصت و هشت هزار نفره متفقين به فرماندهى «دوك ولينگتون» فرستاد. در منطقه وسيعى در دوازده مايلى شمال بروكسل در نزديكى روستايى به نام «واترلو» دو ارتش با هم روبه رو شدند. ناپلئون براى صدور فرمان حمله تا اواسط روز صبر كرد. از آنجايى كه در اثر بارش شديد باران زمين ها باتلاقى شده بودند ناپلئون براى صدور فرمان حمله تا اواسط روز صبر كرد كه زمين ها خشك شوند و اين فرصتى طلايى براى ارتش متفقين بود تا طى طريق كرده و به نبرد عليه ناپلئون ملحق شوند.
در حمله هاى پى درپى ارتش فرانسه، ناپلئون نتوانست هسته مركزى ارتش متفقين را متلاشى كند. در همان حال نيرو هاى «پروسى» به منطقه رسيدند و جناح چپ ارتش ناپلئون را آماج حملات خود قرار دادند. در ساعت ۶ بعدازظهر ارتش فرانسه به فرماندهى ژنرال «مايكل نى» موفق به تصرف مزرعه اى در مركز نيرو هاى متفقين شد و با بهره بردن از آتش توپخانه توانست تلفات سنگينى به ارتش متفقين وارد كند.ناپلئون كه نيرو هايش را به قصد مقابله با سى هزار نيروى مهاجم «پروسى» فرستاده بود تا ساعات ۷ شب حتى يك سرباز را به كمك نيرو هاى ژنرال «نى» نفرستاد. اين زمان براى ترميم نيرو هاى «ولينگتون» كافى بود. ۱۵ دقيقه بعد ارتش متفقين به طرز چشمگيرى پيشروى كردند و حملات قدرتمند نيرو هاى «پروسى» شيرازه ارتش ناپلئون را از هم پاشيد و بسيارى از سربازان از ترس پا به فرار گذاشتند. در اين نبرد بيست و پنج هزار نفر از ارتش فرانسه كشته و مجروح شدند و ۹ هزار سرباز فرانسوى هم به اسارت درآمدند در حالى كه شمار تلفات ارتش متفقين به بيست و سه هزار نفر مى رسيد.ناپلئون به پاريس برگشت و در ۲۲ ژوئن به نفع پسرش از حكومت كناره گيرى كرد. او تصميم گرفت قبل از آنكه نيرو هاى مخالف به ضديت با او بپردازند خاك فرانسه را ترك كند. در ۱۵ جولاى ناپلئون در بندر «روشرفورت» به انگليسى ها پناه برد. در ۱۵ جولاى ناپلئون در بندر «روشر فورت» تسليم انگليسى ها شد. او اميدوار بود كه به ايالات متحده منتقل شود اما انگليسى ها او را به جزيره دورافتاده «سنت هلن» در سواحل آفريقا فرستادند.او شش سال در اين جزيره به آرامى زندگى كرد و در ماه مه ۱۸۲۱ در حالى كه از سرطان معده رنج مى برد در سن ۵۱ سالگى درگذشت.در سال ۱۸۴۰ پيكر او به پاريس برگردانده شد و طى مراسم بزرگداشت باشكوهى و پس از تشييع تابوت او از دروازه پيروزى در پاريس به خاك سپرده شد.

منبع : پارس نايس
www.parsnice26.com
 

 

 

 

 

 

     
Copyright (C) 2007-2017 parsnice25.com All rights reserved
کليه حقوق سايت پارس نايس متعلق به شرکت { پارس نايس انيميشن } مي باشد . طبق قوانين کپي رايت هرگونه نسخه برداري و کپي از مطالب و مقالات سايت ممنوع مي باشد
دانلودفار  | عکس و تصاوير | بازي آنلاين فضايي | خريد مبلمان منزل  | پارس نايس | کالا - شاپ